Penitencjaria Apostolska uważa, że w miejscach najbardziej dotkniętych zarazą pandemiczną biskupi diecezjalni mogą zezwolić na udzielenie absolucji wielu penitentom równocześnie - bez uprzedniej spowiedzi indywidualnej.

Spowiedź indywidualna jest zwyczajowym sposobem sprawowania tego sakramentu (por. kan. 960 KPK), podczas gdy rozgrzeszenie ogólne, bez uprzedniej spowiedzi indywidualnej, nie może być udzielone, chyba że istnieje bezpośrednie niebezpieczeństwo śmierci, ponieważ nie ma wystarczająco dużo czasu na wysłuchanie spowiedzi poszczególnych penitentów (por. kan. 961, § 1 KPK) lub też występuje poważna konieczność (por. kan. 961, § 1, 2 KPK), za rozpatrzenie której odpowiedzialny jest biskup diecezjalny.

W obecnej sytuacji biskup diecezjalny może podjąć decyzję o absolucji ogólnej, uwzględniając poziom pandemii oraz poszczególne przypadki poważnej konieczność: na przykład przy wejściu na oddziały szpitalne, gdzie znajdują się hospitalizowani wierni zagrożeni śmiercią.

Wierni, by ważnie skorzystali z sakramentalnej absolucji udzielonej wielu penitentom jednocześnie, muszą mieć odpowiednią dyspozycję, a także postanowienie, że jak najszybciej przy nadarzającej się okazji odbędą spowiedź indywidualną, wyznając grzechy ciężkie, których teraz wyznać nie mogą. 

W sytuacjach, kiedy poszczególni wierzący nie mogą uzyskać rozgrzeszenia sakramentalnego, ale okażą żal doskonały, płynący z miłości do Boga i któremu towarzyszy votum confessionis, czyli stanowcze postanowienie, aby jak najszybciej przystąpić do spowiedzi sakramentalnej - uzyskują przebaczenie grzechów, nawet śmiertelnych (por. KKK, nr 1452).