Jezus przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził. Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: „Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie”.

 

Jak głosić Ewangelię, to na cały świat! „Nie idźcie do pogan (…) Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela”. Dlaczego Jezus studzi mój entuzjazm ewangelizatora, entuzjazm misyjny? On go nie studzi, On raczej skierowuje mnie na pierwszy front, do najtrudniejszej misji. 

Bo najtrudniej jest być świadkiem Ewangelii o królestwie wśród swoich ziomków, wśród najbliższych krewnych, znajomych, przyjaciół.

Zadanie na dziś: zanieś Jezusowe słowa do swoich najbliższych.