Będąc bowiem sługami Jego królestwa, nie sądziliście uczciwie aniście prawa nie przestrzegali, aniście poszli za wolą Boga, przeto groźnie i rychło natrze On na was, będzie bowiem sąd surowy nad panującymi. Najmniejszy znajdzie litościwe przebaczenie, ale mocnych czeka mocna kara. Władca wszechrzeczy nie ulęknie się osoby ani nie będzie zważał na wielkość. On bowiem stworzył małego i wielkiego i jednakowo o wszystkich się troszczy, ale możnym grozi surowe badanie. Do was więc zwracam się, władcy, byście się nauczyli mądrości i nie upadli. Bo ci, co świętości święcie przestrzegają, dostąpią uświęcenia, a którzy się tego nauczyli, ci znajdą słowa obrony. Pożądajcie więc słów moich, pragnijcie, a znajdziecie naukę.

 

Dzisiejsze czytanie z Księgi Mądrości jest przypomnieniem dla tych, którzy sprawują jakąkolwiek władzę, pozostają odpowiedzialni za swoje działanie, za to, w jaki sposób wypełniają powierzony im urząd i że posiadanie autorytetu wiąże się ze służbą, a nie tylko przywilejami.

W wielu przypadkach decyzja o przyjęciu tejże odpowiedzialności na swoje barki jest decyzją trudną i wymagającą namysłu, ale Bóg przynagla każdego z nas, by korzystać dla dobra wspólnego z otrzymanych darów i talentów. Odmawianie przyjęcia odpowiedzialności i służby, swego rodzaju „przywództwa” z obawy czy lenistwa, nie pochodzi od Ducha Św.

Władza nie powinna stać się celem samym w sobie, ale raczej sposobem na ubogacanie siebie i innych. Ważne jest, by pamiętać, że wszelka władza emanuje od Boga i przed Nim jesteśmy odpowiedzialni za to, jak z niej korzystamy i jak ją egzekwujemy.

Prawie każdy z nas w jakiś sposób i na określonych warunkach korzysta z władzy mu danej czy przekazanej: małżonkowie i rodzice, nauczyciele, przełożeni w pracy, księża... Autorytet i władza to także odpowiedzialność za relacje z innymi, za ich wzrost i ich dobro.  Autorytet nie daje nam prawa do przekonania o własnych korzyściach czy przywilejach, o prawie do manipulowania innymi, by osiągnąć własne cele.

Powinno być dokładnie odwrotnie. Posiadanie władzy i autorytetu jest okazją, by uzdalniając innych, budować ich pozycję, pozwalać im na korzystanie z ich zdolności, zachęcać ich do zaangażowania i odwagi w służbie dla dobra wspólnego, czy to w rodzinie, w miejscu pracy, czy też w każdym innym środowisku. Im większy autorytet posiadamy, tym więcej powinniśmy być gotowi do służenia innym.

Prawdziwa mądrość, prawdziwy wgląd w to, co budujące i co powoduje pogłębienie ludzkich relacji, jest wynikiem służebnej postawy, szczególnie tych, którzy mają władzę i autorytet.