Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał rozliczyć się ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który mu był winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby tak dług odzyskać. Wtedy sługa upadł przed nim i prosił go: Panie, miej cierpliwość nade mną, a wszystko ci oddam. Pan ulitował się nad tym sługą, uwolnił go i dług mu darował. Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: Oddaj, coś winien! Jego współsługa upadł przed nim i prosił go: Miej cierpliwość nade mną, a oddam tobie. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Współsłudzy jego widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego wezwał go przed siebie i rzekł mu: Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą? I uniesiony gniewem pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu całego długu nie odda. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu. Gdy Jezus dokończył tych mów, opuścił Galileję i przeniósł się w granice Judei za Jordan.

 

Życie przynosi nam wiele sytuacji, w których czujemy się ranieni przez innych. Wewnętrzne rozdarcia często blokują nas w relacjach z innymi i dopóki nie zostaną uzdrowione, utrudniają nam funkcjonowanie. Przebaczenie, o którym mówi dzisiaj Ewangelia, jest wielkim darem Boga − oczyszcza nasze serce i pozwala nam obdarzyć tym darem także innych. Świadomość, że nieustannie potrzebujemy Bożego przebaczenia, sprawia, że z większą pokorą i wyrozumiałością stajemy wobec naszych bliźnich, którzy oczekują przebaczenia od nas. Warto często prosić Pana Boga o łaskę wspaniałomyślności, która pomoże nam lepiej naśladować postawę Jezusa i pozwoli nam zachować pokój serca.

 

Przeczytaj również >>Latem też ludzie umierają<< Eweliny Gładysz.