Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić” (Mt 05,17 ). Tak więc Jezus nie chce anulować przykazań, które Pan dał przez Mojżesza, ale chce doprowadzić je do pełni. I od razu dodaje, że to “wypełnienie” Prawa wymaga większej sprawiedliwości, bardziej autentycznego życia Prawem. Mówi On do swoich uczniów: “Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego” (Mt 05,20 ) .

Ale co oznacza to “wypełnienie” Prawa? I ta większa sprawiedliwość na czym polega?

Jezus sam daje odpowiedź w kilku przykładach, konfrontując stare Prawo z tym, co mówi On sam. Zaczyna od piątego przykazania Dekalogu: “Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie zabijaj!…A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi” (w. 21-22). W tych słowach Jezus przypomina nam, że także słowa mogą zabijać! Dlatego nie tylko nie wolno godzić w życie bliźniego, ale nawet nie wolno wylewać na niego trucizny własnego gniewu i uderzać w niego pomówieniami. Tym, którzy idą za Nim , Jezus proponuje doskonałą miłość: miłość, której jedyną miarą jest nie mieć żadnej miary i wychodzić poza wszystkie kalkulacje.

Miłość bliźniego jest tak podstawową postawą, że Jezus przychodzi, aby powiedzieć, że nasza relacja z Bogiem nie może być szczera, jeśli nie chcemy zawrzeć pokoju z bliźnim: „Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam wspomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar twój przed ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim” (w. 23-24). Dlatego jesteśmy wezwani do pojednania się z braćmi zanim okażemy naszą pobożność wobec Boga na modlitwie.

Z tego wszystkiego wynika, że Jezus nie nadaje znaczenia tylko przestrzeganiu dyscypliny i zewnętrznemu postępowaniu. On idzie do korzenia prawa, skupiając się przede wszystkim na intencji, czyli na sercu człowieka, skąd pochodzą nasze dobre lub złe działania. Aby postępować dobrze i uczciwie, nie wystarczą przepisy prawne, ale potrzeba głębokich motywacji, które są wyrazem ukrytej mądrości, mądrości Bożej, którą można przyjąć dzięki Duchowi Świętemu. I przez wiarę w Chrystusa możemy otworzyć się na działanie Ducha Świętego, który pozwoli nam doświadczyć miłości Bożej.

W świetle tego nauczania Chrystusa każde przykazanie ukazuje swoje pełne znaczenie jako wymóg miłości, a wszystkie łączą się w największe przykazanie: miłuj Boga z całego serca, a bliźniego swego jak siebie samego.

po modlitwie Anioł Pański

Pozdrawiam serdecznie wszystkich Rzymian, obecnych (tutaj) pielgrzymów, rodziny, parafie a także młodych przybyłych z tak z wielu krajów świata. W sposób szczególny pozdrawiam licznych wiernych przybyłych z Czech, którzy towarzyszyli i towarzyszą swoim biskupom w wizycie „Ad limina”; (pozdrawiam) także tych wiernych którzy przybyli z Hiszpanii a pochodzą z diecezji Orihuela-Alicante, Jerez de la Frontera, Cádiz y Ceuta.

Pozdrawiam grupy parafialne przybyłe: z Calenzano, Aversy koło Neapolu-dodam że w Aversie istnieje duszpasterstwo polskie.

A także z parafii: Najświętszej Maryi Królowej Pokoju z Ostii i Świętego Andrzeja Avellino z Rzymu; jak też Ruch Młodzieży Guane-lliańskiej a także pochodząca z Modeny grupę młodzieży chłopców z Modeny z Ruchu Arcobaleno i Chór Świętego Stefana z Caorle. Pozdrawiam też grupę włoskich żołnierzy.

Wszystkim życzę dobrej niedzieli i smacznego obiadu! Do widzenia!