Gdy mędrcy się oddalili, oto anioł Pański ukazał się Józefowi we śnie i rzekł: "Wstań, weź dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu; pozostań tam, aż ci powiem; bo Herod będzie szukał dziecięcia, aby Je zgładzić". On wstał, wziął w nocy dziecię i Jego Matkę i udał się do Egiptu; tam pozostał aż do śmierci Heroda. Tak miało się spełnić słowo, które Pan powiedział przez Proroka: "z Egiptu wezwałem Syna mego". A gdy Herod umarł, oto Józefowi w Egipcie ukazał się Anioł Pański we śnie i rzekł: "Wstań, weź dziecię i Jego Matkę i idź do ziemi Izraela, bo już umarli ci, którzy czyhali na życie dziecięcia". On więc wstał, wziął dziecię i Jego Matkę i wrócił do ziemi Izraela. Lecz gdy posłyszał, że w Judei panuje Archelaos w miejsce ojca swego, Heroda, bał się tam iść. Otrzymawszy zaś we śnie nakaz, udał się w okolice Galilei. Przybył do miasta zwanego Nazaret i tam osiadł. Tak miało się spełnić słowo Proroków: "Nazwany będzie Nazarejczykiem".

 

Świętość małżeństwa i rodziny

Małżeństwo było przez Boga chciane, przewidziane i pobłogosławione, czyli święte. Biblia ukazuje nam, że Pan Bóg położył fundamenty pod małżeństwo i rodzinę jeszcze przed upadkiem pierwszych ludzi w raju. Pierwszy rozdział Księgi Rodzaju ukazuje nam małżeństwo takim, jakie wyszło z rąk Boga. Bóg stworzył pierwszych ludzi do życia małżeńskiego, wspólnotowego, a nie do życia w samotności lub w stadzie. Po stworzeniu pierwszych ludzi Bóg przeznaczył ich do życia w małżeństwie. Prawda ta zawarta jest w następującym tekście Pisma Świętego: „I tak stworzył Bóg człowieka na obraz swój, stworzył go na swoje własne podobieństwo; stworzył mężczyznę i niewiastę. I pobłogosławił im mówiąc: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się; zaludniajcie ziemię i bierzcie ją w posiadanie!” (Rdz 1,27-28). Z tego tekstu wynika, że Bóg przewidział dla ludzi małżeństwo: dzietne, nierozerwalne, monogamiczne i równych partnerów. O dzietności małżeństwa będzie mowa przy określaniu jego celu.

Małżeństwo nierozerwalne

Adam i Ewa stworzeni byli na podobieństwo Boże. Bóg jest Ojcem, Synem i Duchem Świętym. Te Trzy Osoby Boskie trwają ciągle w jedności. Nawet wcielony Syn Boży był ciągle zjednoczony z Ojcem i Duchem Świętym. Bóg jest jednością Trzech Osób Boskich. Tych Trzech Osób Bożych nie można oddzielić od siebie nawzajem. Adam i Ewa zostali stworzeni na podobieństwo Boga, czyli zostali stworzeni do bycia razem, do bycia małżeństwem nierozerwalnym.

Małżeństwo monogamiczne

Małżeństwo monogamiczne to małżeństwo jednego mężczyzny z jedną niewiastą. Pan Bóg mógł stworzyć wielu mężczyzn i jedną niewiastę, mógł również stworzyć kilka niewiast i jednego mężczyznę, jednak nie uczynił tego. Stworzył jednego mężczyznę i jedną niewiastę i przeznaczył ich do wspólnego życia. Małżeństwo, które wyszło z rąk Bożych, było małżeństwem monogamicznym i wzorcowym dla wszystkich ludzi, którzy będą chcieli żyć w przyszłości w małżeństwie.

Małżeństwo równych partnerów

U Boga mężczyzna i niewiasta mają jednakową wartość, są równi między sobą. Po stworzeniu świata Bóg powiedział do obojga małżonków: „Zaludniajcie ziemię i bierzcie ją w posiadanie”. Troska o dalsze losy ziemi została powierzona Adamowi i Ewie w równej mierze. Bóg nie wybrał  tylko jednego z nich na kierownika odpowiedzialności za ziemię.

Cel małżeństwa

Celem małżeństwa nie było jedynie rodzenie dzieci. Bóg stworzył ludzi na zawsze, lecz aby istnieli na zawsze, ludzie musieli przekazywać życie swojemu potomstwu, podobnie jak czyni to reszta istot żywych stworzonych przez Boga. Bóg przewidział małżeństwo dla ludzi w celu ich dalszego rozwoju osobowego i duchowego. Mężczyźni mają swoje cechy i pozytywne wartości męskie, kobiety mają swoje. Gdy mężczyzna dorośnie do pełni swoich wartości psychicznych i moralnych, powinien połączyć się z niewiastą na stałe, aby ubogacać swoją osobowość dobrymi cechami żeńskimi. Taki sam proces przewidziany jest dla niewiast. W małżeństwie mężczyzna dorasta do godności ojca, a niewiasta dorasta do godności matki. Rodząc dzieci poza małżeństwem, są tylko rodzicielami. Powołanie do kapłaństwa i życia zakonnego polega na tym, że Bóg uzupełnia w nas to, czego brakuje nam z normalnego życia w małżeństwie.

Małżeństwo chrześcijan może stać się sakramentem. Dziś każde małżeństwo pobłogosławione w kościele nazywa się i jest małżeństwem sakramentalnym w sensie prawnym. By małżeństwo stało się dla małżonków realnym sakramentem, muszą oni dojrzeć do tego, by jedno w drugim widziało Chrystusa zmartwychwstałego i miało chęć służenia Mu poprzez usługi oddawane współmałżonkowi. Podstawą tego jest tekst z Ewangelii św. Mateusza, gdzie Chrystus mówi: „Zaprawdę, powiadam wam, cokolwiek uczyniliście jednemu spośród najmniejszych braci moich, uczyniliście mnie samemu” (Mt 25,40).

Chrześcijańska żona jest siostrą Chrystusa dla małżonka chrześcijanina. Chrześcijański mąż jest bratem Chrystusa dla jego żony chrześcijanki. Istnieje bardzo mocna paralela między rodziną naturalną i rodziną zakonną. Naturalna rodzina przeżywa w naszych czasach wielki kryzys, ten kryzys wchodzi również do rodzin zakonnych.