Pełen Ducha Świętego, powrócił Jezus znad Jordanu, a wiedziony był przez Ducha na pustyni czterdzieści dni, i był kuszony przez diabła. Nic przez owe dni nie jadł, a po ich upływie poczuł głód. Rzekł Mu wtedy diabeł: "Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz temu kamieniowi, żeby stał się chlebem". Odpowiedział mu Jezus: "Napisane jest: «Nie samym chlebem żyje człowiek»”. Wówczas powiódł Go diabeł w górę, pokazał Mu w jednej chwili wszystkie królestwa świata i rzekł do Niego: "Tobie dam potęgę i wspaniałość tego wszystkiego, bo mnie są poddane i mogę je dać, komu zechcę. Jeśli więc upadniesz i oddasz mi pokłon, wszystko będzie Twoje". Lecz Jezus mu odrzekł: "Napisane jest: «Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz»”. Zawiódł Go też do Jerozolimy, postawił na szczycie narożnika świątyni i rzekł do Niego: "Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się stąd w dół. Jest bowiem napisane: „Aniołom swoim da rozkaz co do ciebie, żeby cię strzegli, i na rękach nosić cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień”. Lecz Jezus mu odparł: "Powiedziano: «Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego»”. Gdy diabeł dopełnił całego kuszenia, odstąpił od Niego do czasu.

 

Pan Jezus udał się na pustynię, aby przez 40 dni pościć, czyli nie spożywać pokarmów oraz nie pić. Poszedł tam, aby przez ten czas przebywać tylko ze swoim Ojcem. To taki specjalny czas modlitwy.

Właśnie wtedy zaczął atakować go diabeł. Zaczął go kusić, namawiać do złego. Pan Jezus oczywiście nie poddał się diabłu. Tak samo my, kiedy mamy czas na modlitwę, często jesteśmy kuszeni, czyli namawiani do złego, na przykład do tego, aby się nie modlić. Wtedy jest to nasza pustynia i to my mamy nie poddać się tej pokusie. Tak jak nie poddał się Pan Jezus. Odwagi!