Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień od niego odsunięty. Maria stała przed grobem płacząc. A kiedy tak płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa: jednego w miejscu głowy, a drugiego w miejscu nóg. I rzekli do niej: «Niewiasto, czemu płaczesz?». Odpowiedziała im: «Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono». Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus. Rzekł do niej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?». Ona zaś sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: «Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go wezmę». Jezus rzekł do niej: «Mario!». A ona obróciwszy się powiedziała do Niego po hebrajsku: «Rabbuni», to znaczy: «Nauczycielu». Rzekł do niej Jezus: «Nie zatrzymuj Mnie; jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: „Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego”». Poszła Maria Magdalena oznajmiając uczniom: «Widziałam Pana i to mi powiedział».

 

 

Maria Magdalena to ciekawa postać na kartach Biblii. Jezus wyrzuca z niej siedem złych duchów. Była obecna podczas ukrzyżowania i śmierci Jezusa, a także zdjęcia Go z krzyża i pogrzebu. Wczesnym rankiem po szabacie wraz z dwoma innymi niewiastami udała się do grobu, aby namaścić ciało Jezusa. Kiedy ujrzała odwalony od grobu kamień, pobiegła do Apostołów i powiadomiła ich o tym. Po pewnym czasie powróciła w to miejsce, a zmartwychwstały Jezus ukazał się jej jako ogrodnik. To ona jako pierwsza powiedziała Apostołom, że Chrystus żyje.

Istnieją o niej różne historie. Św. Grzegorz I Wielki utożsamiał Marię Magdalenę z jawnogrzesznicą, o której w innym miejscu pisze św. Łukasz, jak też z Marią, siostrą Łazarza, o której pisze św. Jan. Jednak współcześni bibliści uważają, że imię Maria miały trzy niewiasty niemające ze sobą bliższego związku. W tym też duchu kalendarz liturgiczny odróżnia Marię Magdalenę od Marii, siostry Łazarza, ustanawiając ku ich czci osobne dni wspomnienia.

Jakkolwiek by nie było, Maria Magdalena staje się Apostołką Apostołów. Ona staje się zwiastunem radosnej nowiny – zmartwychwstania. Może dlatego, że „komu więcej darowano, ten więcej miłuje (…)”. Nam Bóg również wiele w życiu przebaczył i przebacza. Czy zatem bardziej Go miłujesz?