Apostołowie

Czwartek, 4 Niedziela Wielkanocna, rok I, J 13,16-20

Nie mówię o was wszystkich. Ja wiem, których wybrałem; lecz /potrzeba/, aby się wypełniło Pismo: Kto ze Mną spożywa chleb, ten podniósł na Mnie swoją piętę. Już teraz, zanim się to stanie, mówię wam, abyście, gdy się stanie, uwierzyli, że Ja jestem. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto przyjmuje tego, którego Ja poślę, Mnie przyjmuje. A kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał.

 

To, co się wydarzyło w scenie umycia nóg Apostołom przez Jezusa Chrystusa Syna Bożego, streszcza w sobie duchowy testament, jaki nam zostawił Zbawiciel. Mesjasz i Odkupiciel w geście pokornego sługi daje nam przykład, jak mamy postępować w swoim życiu, czyli służyć innym, naśladując w ten sposób samego Mistrza z Nazaretu.  Ale wiemy przecież, że nie jest łatwo służyć innym i oddawać to, co posiadam drugiemu człowiekowi. Niejednokrotnie mamy ochotę bycia „większymi” od Jezusa. Mamy plan, aby mniej cierpieć, mniej służyć, mniej dostrzegać drugiego człowieka, mniej słuchać innych, mniej i ciągle mniej….

A Zbawiciel, ten, który umarł na krzyżu dla naszego zbawiania, wzywa nas do naśladowania jego samego i praktykowania przykazania miłości, bo sługa nie jest większy od swego pana ani wysłannik od tego, który go posłał. Czy uznałeś już Jezusa za swojego Odkupiciela i pragniesz mu służyć w braciach i siostrach…?

 

Przeczytaj również >>Najlepszy assistance<< - Przemysława Radzyńskiego.