CHRZEST W DUCHU – Lectio Divina na Niedzielę Chrztu Pańskiego

Niedziela, Święto Chrztu Pańskiego, rok B

Lectio Mt 3, 13-17


       Czytanie z wiarą świętego tekstu sprawia, że mimo czasowej odległości możemy dzięki Duchowi Świętemu uczestniczyć w tajemnicy Chrztu Pańskiego. Niech On nam towarzyszy w świętej lekturze Ewangelii św. Mateusza.
Wtedy przyszedł Jezus z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć chrzest od niego. Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: «To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?» Jezus mu odpowiedział: «Pozwól teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe». Wtedy Mu ustąpił. A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły Mu się niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębicę i przychodzącego na Niego. A głos z nieba mówił: «Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie».


Meditatio


        Zwróćmy uwagę, że Jezus po prawie osiemnastu latach życia w ukryciu (ostatnie wydarzenie z Jego życia to opisywany przez św. Łukasza [2, 41-50] pobyt dwunastoletniego Jezusa w świątyni) rozpoczyna realizować misję, dla której stał się człowiekiem. Jezus żył w ukryciu, a od jakiegoś czasu nad Jordanem działa św. Jan Chrzciciel. Szczególnym paradoksem było więc to, że więcej mówiono o św. Janie Chrzcicielu niż o żyjącym na ziemi w ukryciu, Zbawicielu świata. 
        Pierwszym elementem Chrztu Jezusa i Jego nowego narodzenia się dla świata jest przyjście nad Jordan. Na początku działalności apostolskiej Jezus nie czyni nic szczególnego i spektakularnego. Pojawia sią nad Jordanem ze świadomością, że jest to wola Ojca. Planem Ojca jest więc, by Jezus stanął w kolejce grzeszników, przyjmujących Janowy chrzest. Nie wiemy, czy Jezus wiedział, co się dokona, kiedy zanurzy się w falach Jordanu. Wpatrując się w Jego przykład, można więc stwierdzić, że pierwszym elementem Chrztu w Duchu jest posłuszeństwo i prostota. Ten Chrzest nie polega na szukaniu nadzwyczajnych doznań duchowych, a tym bardziej nie jest drogą do świadomości bycia lepszym/ą od innych. Czy nie szukam w moim życiu duchowym szczególnych doznań? Czy nie oceniam siebie jako osobę lepszą od innych, niezdolną do grzechów śmiertelnie obrażających Boga? Czy jest we mnie pragnienie prostoty życia?
       Drugim elementem Chrztu Jezusa jest doświadczenie spotkania z Ojcem i Duchem Świętym. Spotkanie to jest objawieniem się Trójjedynego Boga. Ojciec przez Ducha Świętego objawia Jezusowi człowiekowi, że jest Bogiem. Nie potrafimy do końca odkryć, jak rozwijała się mesjańska świadomość Jezusa. W tym jednakże momencie Jezus doświadcza miłości, pokoju i jedności z Ojcem i Duchem Świętym. Jest to więc szczególne doświadczenie. To samo doświadczenia ma miejsce na Górze Tabor. Również i tam „odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie»”(Mt 17, 5). O tym szczególnym objawieniu się bóstwa Jezusa wspomina św. Piotr, że Jezus Chrystus „otrzymał bowiem od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy taki oto głos Go doszedł od wspaniałego Majestatu: To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie. I słyszeliśmy, jak ten głos doszedł z nieba, kiedy z Nim razem byliśmy na górze świętej (2P 1, 17-18). Przywołaj w pamięci twoje doświadczenie, że Bóg cię kocha. Jeśli ci trudno odkryć choć jedno, to zwróć uwagę na sytuacje pokoju wewnętrznego i zewnętrznego, jedności ze sobą i z drugimi oraz sytuacje miłości otrzymanej w sakramentach świętych, gdy słuchałeś/słuchałaś świętych słów na modlitwie i w pomocy, którą ci ofiarowano.
         Ostatni element Chrztu w Duchu związany jest ze słowem „w którym mam upodobanie”. Odnosi się do początkowych słów pierwszej pieśni Sługi Pańskiego z Księgi Izajasza (Iz 42, 1). Sługa Pański ma objawić światu miłość i miłosierdzie Ojca, a także ma cierpieć dla zbawienia świata i w nagrodę otrzymać wieczną chwałę i olbrzymie potomstwo. W historii Narodu Wybranego te słowa odnoszono do samego Izraela, potem do szczególnie wybranego człowieka. W doświadczeniu znad Jordanu te słowa o Słudze Pańskim, Bóg Ojciec, wypowiada nad Swoim Synem. Jezus ma misję objawienia miłości i miłosierdzia, cierpienia dla zbawienia świata i uczestniczenia w chwale Ojca.
         Chrzest w Duchu jest związany z misją, posłaniem. Bez względu na to, kim jesteśmy i co czynimy, misją każdego z nas jest dać poznać innym miłość i miłosierdzie Boga oraz nie zostawiać cierpienia dla siebie, ale właściwie je przeżyć.
       Jak okazuję miłość i miłosierdzie tym, z którymi żyję? Czy potrafię przebaczać, błogosławić, odpłacać dobrem za zło? Jak przeżywam momenty cierpienia?


Oratio Mt 11, 25-26


        „Uwielbiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś to przed uczonymi i mądrymi, a odsłoniłeś małym. Tak, Ojcze, bo tak Ci się podobało”

Contemplatio
         Czas kontemplacji przeżyjmy, wychodząc do drugich, z którymi żyjemy.