Coś nie tak

Środa, Uroczystość św. Stanisława, biskupa i męczennika (8 maja), rok II, Dz 20,17-18a.28-32.36

Paweł z Miletu posłał do Efezu i wezwał starszych Kościoła. A gdy do niego przybyli, przemówił do nich: «Uważajcie na samych siebie i na całe stado, w którym Duch Święty ustanowił was biskupami, abyście kierowali Kościołem Boga, który On nabył własną krwią. Wiem, że po moim odejściu wejdą między was wilki drapieżne, nie oszczędzając stada. Także spośród was samych powstaną ludzie, którzy głosić będą przewrotne nauki, aby pociągnąć za sobą uczniów. Dlatego czuwajcie, pamiętając, że przez trzy lata w dzień i w nocy nie przestawałem ze łzami upominać każdego z was. A teraz polecam was Bogu i słowu Jego łaski, władnemu zbudować i dać dziedzictwo ze wszystkimi świętymi». Po tych słowach upadł na kolana i modlił się razem z nimi wszystkimi.

 

Zadziwiamy się tym, że ciągle dzieje się coś nie tak. A to ktoś na mnie krzywo spojrzał, a to coś nieodpowiedniego powiedział... Trudniej jednak dostrzec prześladowania... Wydaje się, że mnie nie dotykają. A jednak wilki w owczej skórze są wokoło, byśmy widzieli coraz mniej...

Słuchaj, a usłyszysz Dobrego Pasterza.