Człowiek na pustyni

Niedziela, II Tydzień Adwentu, rok B, Mk 1,1-8

Początek Ewangelii Jezusa Chrystusa, Syna Bożego. Jak jest napisane u proroka Izajasza: «oto Ja posyłam wysłańca mego przed Tobą; on przygotuje drogę Twoją. Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie dla Niego ścieżki», wystąpił Jan Chrzciciel na pustyni i głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów. Ciągnęła do niego cała judzka kraina oraz wszyscy mieszkańcy Jerozolimy i przyjmowali od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając swoje grzechy. Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a żywił się szarańczą i miodem leśnym. i tak głosił: «idzie za mną mocniejszy ode mnie, a ja nie jestem godzien, aby schyliwszy się, rozwiązać rzemyk u Jego sandałów. Ja chrzciłem was wodą, on zaś chrzcić was będzie Duchem Świętym».

 

Jan Chrzciciel spędził swoją młodość na pustyni. Był człowiekiem ascetycznym. Żył poza cywilizacją i kulturą, w zgodzie z naturą. Wzywał do nawrócenia, czyli zmiany myślenia, oraz głosił bliskie nadejście Mesjasza. Udzielał chrztu w Betanii Zajordańskiej. 

Jan Chrzciciel może być dla współczesnych mężczyzn wzorem łączenia elementów energii, dzikości z wolnością oraz łagodnością. Czy i dla Ciebie mógłby być wzorem?