Czy chcesz?

Wtorek, IV Tydzień Wielkiego Postu, rok I, J 5,1-3a.5-16

Znajdował się tam pewien człowiek, który już od lat trzydziestu ośmiu cierpiał na swoją chorobę. Gdy Jezus ujrzał go leżącego i poznał, że czeka już długi czas, rzekł do niego: Czy chcesz stać się zdrowym? Odpowiedział Mu chory: Panie, nie mam człowieka, aby mnie wprowadził do sadzawki, gdy nastąpi poruszenie wody. Gdy ja sam już dochodzę, inny wchodzi przede mną. Rzekł do niego Jezus: Wstań, weź swoje łoże i chodź! Natychmiast wyzdrowiał ów człowiek, wziął swoje łoże i chodził. Jednakże dnia tego był szabat. Rzekli więc Żydzi do uzdrowionego: Dziś jest szabat, nie wolno ci nieść twojego łoża. On im odpowiedział: Ten, który mnie uzdrowił, rzekł do mnie: Weź swoje łoże i chodź. Pytali go więc: Cóż to za człowiek ci powiedział: Weź i chodź? Lecz uzdrowiony nie wiedział, kim On jest; albowiem Jezus odsunął się od tłumu, który był w tym miejscu. Potem Jezus znalazł go w świątyni i rzekł do niego: Oto wyzdrowiałeś. Nie grzesz już więcej, aby ci się coś gorszego nie przydarzyło. Człowiek ów odszedł i doniósł Żydom, że to Jezus go uzdrowił. I dlatego Żydzi prześladowali Jezusa, że to uczynił w szabat.

 

Czy chcesz stać się zdrowym? Pytanie może dziwić. Jezus często pyta o wolę człowieka. Bóg uzdrawia, lecz jest też potrzebna wola współpracy ze strony człowieka. W Wielkim Poście Bóg pyta każdego z nas: "Czy chcesz stać się zdrowym?”

Przez sakrament pokuty i pojednania możemy na nowo korzystać z bezdennego skarbca życzliwości Bożej. Nie możemy powiedzieć: "Panie, nie mam człowieka”. Kapłanów mamy wokół siebie. Czy może nam pasuje stan, w jakim trwamy? Jest ciężko, ale jakoś się żyje… Czy chcemy przeżyć "jakoś” swoje życie, czy oczekujemy od życia czegoś więcej?

 

Przeczytaj również >>W Wielki Post z procą w ręce<< - Eweliny Gładysz.