Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego…

Poniedziałek, Uroczystość Zwiastowania Pańskiego, rok II, Łk 1,26-38

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami”. Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca”. Na to Maryja rzekła do anioła: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?” Anioł Jej odpowiedział: „Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego”. Na to rzekła Maryja: „Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!” Wtedy odszedł od Niej anioł.

 

Przeżywamy dziś uroczystość Zwiastowania NMP, która w kalendarzu liturgicznym zapisana jest na 25 marca – dziewięć miesięcy przed Bożym Narodzeniem. Może dobrze się stało w tym roku, że mamy to przesunięcie, zwłaszcza w obecnych okolicznościach.

Bóg daje nam słowo nadziei i pewności, z naszej strony potrzeba wiary. I może to jest ten czas, gdzie jest ona wystawiona na próbę. Czas łaski, bardzo wymagający, ale Bóg jest Tym, który może wiele, może wszystko.

Przylgnijmy do tej Mocy z wysoka...