Jeden z uczonych w Piśmie podszedł do Jezusa i zapytał Go: «Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?». Jezus odpowiedział: «Pierwsze jest: „Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz jest jedynym Panem. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą”. Drugie jest to: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Nie ma innego przykazania większego od tych». Rzekł Mu uczony w Piśmie: «Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznie powiedziałeś, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego znaczy daleko więcej niż wszystkie całopalenia i ofiary». Jezus, widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: «Niedaleko jesteś od królestwa Bożego». I nikt już nie odważył się Go więcej pytać.

 

Św. Augustyn powiedział: „kochaj i rób, co chcesz”. Jeżeli prawdziwie się kocha – i Boga, i drugiego człowieka, to można robić wszystko z pełnym przekonaniem, że jest to dobre i właściwe działanie. 

Jezus zestawił dwa przykazania miłości – do Boga i bliźniego – i uczynił z nich jedno. Dla Jezusa religia polegała na miłości do Boga i do ludzi. Mówił, że jedynym sposobem na udowodnienie swej miłości do Boga jest okazanie miłości ludziom. Nie można szczerze kochać Boga i jednocześnie pałać nienawiścią do jakiegokolwiek człowieka. Ta sfera życia wymaga u wielu chrześcijan przemiany.