Jezus powiedział do swoich uczniów: «Strzeżcie się, żebyście uczynków pobożnych nie wykonywali przed ludźmi po to, aby was widzieli; inaczej bowiem nie będziecie mieli nagrody u Ojca waszego, który jest w niebie. Kiedy więc dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak obłudnicy czynią w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę, powiadam wam: ci otrzymali już swoją nagrodę. Kiedy zaś ty dajesz jałmużnę, niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie. Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni to lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali już swoją nagrodę. Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie. Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni jak obłudnicy. Przybierają oni wygląd ponury, aby pokazać ludziom, że poszczą. Zaprawdę, powiadam wam, już odebrali swoją nagrodę. Ty zaś, gdy pościsz, namaść sobie głowę i obmyj twarz, aby nie ludziom pokazać, że pościsz, ale Ojcu twemu, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie».

 

Zaczynając Wielki Post, słyszymy dzisiaj w Ewangelii trzykrotne „A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie”. Jezus, umiłowany Syn Ojca, bardzo jasno uświadamia nam fundamentalny cel tego okresu pokuty i nawrócenia. Jest nim odnowienie i pogłębienie relacji z Bogiem, który jest Ojcem. Całe dzieło zbawcze Pana Jezusa jest ofiarowaniem nam drogi powrotu do nieskończenie kochającego nas Boga Ojca, od którego odeszliśmy przez grzech. Wszystkie wysiłki podejmowane w Wielkim Poście mają nam pomóc w powrocie do tej życiodajnej relacji z Ojcem. Jezus przez swoją mękę, śmierć i zmartwychwstanie uczynił to możliwym dla każdego człowieka.

Duchu Święty, ucz nas we wszystkich sytuacjach dostrzegać miłosne spojrzenie Ojca.