Jak dom w Betanii

Poniedziałek, Poniedziałek Wielkiego Tygodnia, rok A, J 12,1-11

Maria zaś wzięła funt szlachetnego i drogocennego olejku nardowego i namaściła Jezusowi nogi, a włosami swymi je otarła. A dom napełnił się wonią olejku. Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z uczniów Jego, ten, który miał Go wydać: Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim? Powiedział zaś to nie dlatego, jakoby dbał o biednych, ale ponieważ był złodziejem, i mając trzos wykradał to, co składano. Na to Jezus powiedział: Zostaw ją! Przechowała to, aby /Mnie namaścić/ na dzień mojego pogrzebu. Bo ubogich zawsze macie u siebie, ale Mnie nie zawsze macie. Wielki tłum Żydów dowiedział się, że tam jest; a przybyli nie tylko ze względu na Jezusa, ale także by ujrzeć Łazarza, którego wskrzesił z martwych. Arcykapłani zatem postanowili stracić również Łazarza, Gdyż wielu z jego powodu odłączyło się od Żydów i uwierzyło w Jezusa.

 

Jakże szczęśliwy ten człowiek, który ma prawdziwych przyjaciół. Bo jak powiada Księga Przypowieści, prawdziwym przyjacielem jest ten, kto w każdym czasie okazuje swą miłość, staje się bratem na dni nieszczęścia (Przyp. 17, 17). To właśnie nasz Pan Jezus potrzebuje zwykłej ludzkiej przyjaźni. Pragnie z tobą spędzić swoje trudne chwile w oczekiwaniu na mękę. Pragnie przyjść do twojego serca jak do domu w Betanii, gdzie czekali Go przyjaciele. Pragnie, aby twoje serce było przygotowane na spotkane z Nim. Zatem usiądź przy Jezusie i z miłością namaść Mu stopy i ocieraj swoimi włosami. 

 

W każdy poniedziełek o 20:00 audycja >>Przymierzalnia czyli Moc Przymierza z Bogiem<< w Radio Profeto. Zapraszamy!