Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. A widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo». Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. Tych to dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Idźcie do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie».

 

Jesteśmy dziećmi Jezusa, w to wierzymy. Dzieci uczą się od swojego nauczyciela. Dorastając, przejmujemy Jego naukę i zasady postępowania. Jako uczniowie Jezusa jesteśmy posłani do ewangelizacji. „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo”. Ewangelizować możemy słowem, swoim życiem i postępowaniem. W nauce, którą przekazał nam Kościół przy pomocy rodziców, prezbiterów, otrzymaliśmy dar wiary i wskazówki, jak mamy postępować, by osiągnąć królestwo Boże. Tę naukę powinniśmy przekazywać wszystkim, których PAN postawił na naszej drodze – aby wypełnić słowa Jezusa: „Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”.