Jezu, ufam Tobie

Piątek, Okres Bożego Narodzenia, rok II, Łk 4,14-22a

 Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane: „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnych, abym obwoływał rok łaski od Pana”. Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. Począł więc mówić do nich: „Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli”. A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym wdzięku słowom, które płynęły z ust Jego.


       Każdy z nas – wierzący w Jezusa Chrystusa - jest powołany do głoszenia Dobrej Nowiny. Jesteśmy powołani do ewangelizacji w każdym środowisku, w którym nas Bóg stawia: w naszych rodzinach, wśród znajomych, w środowisku szkoły, pracy, we wspólnotach. Ewangelia, którą dziś czytamy, ukazuje nam Jezusa napełnionego Duchem Świętym po chrzcie w Jordanie, po 40 dniach przebywania na pustyni.

     Tak jak Jezus rozpoczynał w Nazarecie, gdzie się wychowywał, tak my również powinniśmy rozpocząć głoszenie dobrej nowiny wśród najbliższych: rodziny, przyjaciół- choć jest to często zadanie najtrudniejsze. W kolejnych wersetach Pisma dowiadujemy się, jak Jezus został potraktowany „wśród swoich”. Nie możemy się jednak zrażać tym, że jest ciężko, że jesteśmy wyśmiewani, nazywani „ciemnogrodem”. To Miłość powinna nami kierować. Powinniśmy stawać się narzędziem w rękach Jezusa i dać się prowadzić Duchowi Świętemu.

       Ewangelia dzisiejsza jest nam bardzo bliska jeszcze z jednego powodu. Przytoczone są w niej słowa z księgi Izajasza (Iz 61,1nn), które są mottem działalności Wspólnoty Przymierze Miłosierdzia, do której należymy. Powołanie naszej Wspólnoty to „Ewangelizować aby przemieniać”. Często jest tak, że osoba przemieniona- zewangelizowana, staje się jeszcze lepszym ewangelizatorem dla innych.

Fot. sxc.hu