Jezus – „alfabet” Ojca

Wtorek, 4 Niedziela Wielkanocna, rok II, J 10,22-30

Rzekł do nich Jezus: Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Czyny, których dokonuję w imię mojego Ojca, świadczą o Mnie. Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec. Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne. Nie zginą one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy.

 

 

Alfabet to znaki, litery, poprzez które tworzymy słowa, zdania i możemy się komunikować. Aby używać sensownie, owocnie języka, nie tylko potrzebna jest nam inteligencja, aby łączyć znaki w słowa i myśli, ale konieczny jest otwarty kontakt z rzeczywistością, wejście w fakty i czyny z dobrą intencją, aby fakty interpretować i na nie odpowiedzieć. Człowiek dobry i życzliwy tworzy słowa prawdziwe, dobre i piękne. Człowiek o złej intencji, mimo inteligencji, tworzy słowa i postawy, które ranią, dzielą, mogą siać pogardę, a nawet niszczyć.

Żydzi zapytali wprost Jezusa, czy jest Mesjaszem: „nie trzymaj nas w niepewności”, „powiedz nam otwarcie”. Jezus mówi, że już powiedział i potwierdził swoje pochodzenie, niepowtarzalną łączność z Bogiem. Słuchacze jednak nie przyjmują Jego słów, nie wierzą. Ponadto Jezus mówi, że czyny, których dokonuje w imię swojego Ojca, świadczą o Nim. Tak więc słowa Jezusa i czyny Jezusa są jak alfabet, z których człowiek otwarty, wchodzący sercem w rzeczywistość, życzliwy, dobry, potrafi ułożyć odpowiedź. Potrafi również sercem, umysłem, słowami oraz postawą życia – wiarą – odpowiedzieć Bogu.

Czego nam braknie dziś, aby być uczniem Jezusa? Inteligencji, intymnego „poruszenia serca”, przez które łączymy się z Dobrym Pasterzem, wejścia w rzeczywistość  – np. nie pomijania bliźniego, aby realnie odpowiedzieć, zaświadczyć? Czego nam braknie?

Alfabet Ojca – słowa i czyny Jezusa są Bożą mową do nas i głośno wołają o naszą odpowiedź! Kto odrzuca Jezusa i Jego Słowa – odrzuca Ojca, jest na manowcach. Kto szanuje Jezusa i wszystko, co uczynił – szanuje Ojca; kto mówi do Jezusa – odpowiada Ojcu, ma Dobrego Pasterza i znajduje światło dla następnego kroku.