Każdego dnia

Wtorek, V Tydzień Wielkanocny, rok I, J 14,27-31a

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze ani się nie lęka. Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę i przyjdę znów do was. Gdybyście Mnie miłowali, rozradowalibyście się, że idę do Ojca, bo Ojciec większy jest ode Mnie. A teraz powiedziałem wam o tym, zanim to nastąpi, abyście uwierzyli, gdy się to stanie. Już nie będę z wami wiele mówił, nadchodzi bowiem władca tego świata. Nie ma on jednak nic swego we Mnie. Ale niech świat się dowie, że Ja miłuję Ojca i że tak czynię, jak Mi Ojciec nakazał».

 

Każdego dnia jesteśmy zalewani w mediach kolejnymi informacjami o konfliktach, wojnach, sporach i prześladowaniach. Wiele można powiedzieć o naszym świecie, ale niestety nie to, że panuje w nim pokój.

Ludzie podejmują liczne wysiłki, by zapewnić światu pokój. Powołano np. Organizację Narodów Zjednoczonych skupiającą wszystkie istniejące państwa. Organizacja ta ma zapewniać pokój i walczyć z biedą wszędzie tam, gdzie ona występuje. Okazuje się jednak, że wszystkie te ludzkie wysiłki są daremne. Nie ma praktycznie tygodnia, w którym papież Franciszek nie musiałby apelować do nas o modlitwę w związku z walkami w jakimś zakątku świata.

Widzimy więc, że pokój, który ofiaruje nam świat, a o którym tyle mówią prezydenci czy premierzy, jest złudny. Niemożliwy do osiągnięcia. Tymczasem nasz Pan Jezus Chrystus mówi nam dziś, że daje nam pokój. Czy to ten sam rodzaj pokoju, o którym mówią politycy?

Jezus wyraźnie podkreśla, że daje nam pokój inny od tego, który ofiaruje świat. To prawdziwy i całkowity pokój naszych serc. Coś, dzięki czemu nie musimy się lękać, a serce nasze nie będzie się trwożyło. To pokój, dzięki któremu w naszym życiu pojawi się miłość do bliźnich.

Prośmy, by taki właśnie Chrystusowy pokój zapanował w nas, by inni, patrząc na Was i Wasze rodziny, mogli powiedzieć: „spójrzcie, jak oni się kochają” i „też chciałbym tak żyć”.