Konkretne nauczanie
Czwartek, XXIX Tydzień Zwykły, rok I, Łk 12,49-53
Czy myślicie, że przyszedłem dać ziemi pokój? Nie, powiadam wam, lecz rozłam. Odtąd bowiem pięcioro będzie rozdwojonych w jednym domu: troje stanie przeciw dwojgu, a dwoje przeciw trojgu; ojciec przeciw synowi, a syn przeciw ojcu; matka przeciw córce, a córka przeciw matce; teściowa przeciw synowej, a synowa przeciw teściowej.
To nauczanie różni się tak bardzo od nauczania tego świata (nazywanym nowoczesnym i oświeconym), że prowadzi do podziału w społeczeństwie. Ten podział jest nieunikniony. Jezus pokazuje swoim uczniom, że pójście za Nim wymaga konkretnych decyzji i postaw. Mamy kochać naszych bliźnich, szukać zgody i pojednania.
Jednak najważniejsze jest to, aby kochać Boga. Kto nie uczyni Jezusa pierwszą i najważniejszą osobą swojego życia, nie może być Jego uczniem. Jeśli ktoś jest uczniem Jezusa, będzie coraz lepszym mężem, ojcem, dzieckiem, bratem; lepszą żoną, matką, siostrą, księdzem, zakonnikiem. Uczeń Jezusa kocha innych, jak siebie samego. Jezus uczy nas przebaczenia, pojednania oraz miłowania nieprzyjaciół.
Dziękuję Panie za Twoje konkretne nauczanie. I proszę Cię, uwalniaj mnie od szukania „świętego spokoju”, który oddala mnie od Ciebie i od bliźniego. Uwalniaj mnie od grzechu i smutku.
Panie, ogień pal
Wypal smutek i żal
Wypal myśli natrętne, niechciane
Wypal to, co winno być zapomniane
Panie, ogień pal.