Książę pokoju

Poniedziałek, Św. Grzegorza Wielkiego, papieża i doktora Kościoła (3 września), rok II, Łk 4,16-30

Rozwinąwszy księgę, znalazł miejsce, gdzie było napisane: "Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski Pana". Zwinąwszy księgę, oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Niego utkwione. Począł więc mówić do nich: "Dziś spełniły się te słowa Pisma, które słyszeliście". A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym łaski słowom, które płynęły z ust Jego. I mówili:" Czy nie jest to syn Józefa?" Wtedy rzekł do nich: "Z pewnością powiecie Mi to przysłowie: Lekarzu, ulecz samego siebie; dokonajże i tu, w swojej ojczyźnie, tego, co wydarzyło się, jak słyszeliśmy, w Kafarnaum". I dodał: "Zaprawdę, powiadam wam: Żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie. Naprawdę, mówię wam: Wiele wdów było w Izraelu za czasów Eliasza, kiedy niebo pozostawało zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak że wielki głód panował w całym kraju; a Eliasz do żadnej z nich nie został posłany, tylko do owej wdowy w Sarepcie Sydońskiej. I wielu trędowatych było w Izraelu za proroka Elizeusza, a żaden z nich nie został oczyszczony, tylko Syryjczyk Naaman". Na te słowa wszyscy w synagodze unieśli się gniewem. Porwawszy się z miejsc, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na urwisko góry, na której zbudowane było ich miasto, aby Go strącić. On jednak, przeszedłszy pośród nich, oddalił się.

 

"Zwinął zwój, oddał go słudze i usiadł".

Usiadł pełen pokoju i radości, wręcz błogości... Tak wyobrażam sobie Jezusa w tej scenie. Choć wie, że za chwilę rozpęta się burza, to cały jest szczęściem, bo oto słowa obietnicy zaczynają się dziać, realizować...

Pokój na twarzy Jezusa jest dla mnie wyzwaniem, bo mi często go brakuje w podobnych okolicznościach. Skąd ten pokój? Jezus jest cały w Ojcu, w Nim umocowany. To zaproszenie, by być jak On, by nie opierać się na opinii innych, czy choćby swojej na swój temat. 

DZIŚ jest czas bym zakotwiczyła w Ojcu...