Jezus przemówił do tłumów i do swych uczniów tymi słowami: "Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą. Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów. Lubią zaszczytne miejsca na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. Chcą, by ich pozdrawiano na rynkach i żeby ludzie nazywali ich Rabbi. A wy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy jesteście braćmi. Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus. Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony".

 

„Pycha z nieba spycha” – mówi jedno z przysłów. Trudno temu zaprzeczyć. Pycha już niejednego człowieka zniszczyła. Jezus bardzo mocno potępia faryzejską postawę pychy. Faryzeusze wiele mówili, nakładali liczne obowiązki na innych, sami wykonywali tylko zewnętrzne znaki, chcąc się ludziom pokazać, ale sercem daleko byli od tego, o czym mówili. 

„Uczynków ich nie naśladujcie” – ta przestroga jest skierowana do każdego człowieka. Jakie jest zatem lekarstwo na pychę? „Największy z was niech będzie waszym sługą” – postawa pokory uczy wyzbywać się pychy. Prawdziwa wielkość człowieka rodzi się z pokory, pomimo tego, że bardzo często w oczach tego świata, nie jest ona wiele warta. Dzisiaj próbuje się wmówić człowiekowi, że liczy się ten, kto ma władzę, kto może rządzić, panować nad innymi... Jednak w oczach Bożych to wszystko jest marnością. Pokora sprawia, że człowiek staje się wielki.

Zobacz na św. o. Pio, Sługę Bożego Dolindo Ruotolo – to właśnie pokora sprawiła, że pokonali największe trudności.

Będąc pokornymi, możemy zmieniać świat. Choć w życiu codziennym nie jest to łatwe, jednak trzeba się modlić, aby być człowiekiem prawdziwie pokornym.