A On im odpowiedział: Nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy był głodny, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego i jadł chleby pokładne, których nie było wolno jeść jemu ani jego towarzyszom, tylko samym kapłanom? Albo nie czytaliście w Prawie, że w dzień szabatu kapłani naruszają w świątyni spoczynek szabatu, a są bez winy? Oto powiadam wam: Tu jest coś większego niż świątynia. Gdybyście zrozumieli, co znaczy: Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary, nie potępialibyście niewinnych. Albowiem Syn Człowieczy jest Panem szabatu.

 

Sensem wszystkiego jest miłość. Ona wyjaśnia i tłumaczy to, co w świecie zewnętrznym i to, co w ludzkim sercu. Miłość kierować ma naszymi decyzjami, planami na przyszłość. Miłość gwarantuje szczęście życia i pokój serca.

Miłosierdzie jest koroną miłości, szczytem, celem, do którego prawdziwa miłość dąży. Miłosierdzie a nade wszystko miłość miłosierna jest Imieniem Boga, który kieruje się czułością i Jego Serce jest dla każdego współodczuwające. Daje tego przykład i tego oczekuje od Swoich wyznawców.

Nie prawo sztywnie rozumiane, nie przywiązanie do bezdusznej tradycji, ale miłość miłosierna, dar z siebie, aby tylko drugiemu było dobrze, oto są cechy Bożego działania, których nas uczy. Prawo miłości jest ponad wszelkim innym prawem. Słowo Boga, przykład postepowania Jezusa przewyższa to, co skodyfikowane, przypisane, nałożone jako ciężar i ograniczenie.

Tylko miłosierdzie daje zwycięstwo, wolność wewnętrzną. Tylko miłosierdzie przekraczające bezduszność jest wielkie, gdyż kieruje się sercem, miłością, a ta jest wszystkim!

 

Zobacz >>Aktualności<< Radia Profeto - bieżące informacje o audycjach i transmisjach na naszej antenie.