Módl się z wiarą!

Piątek, Św. Bonawentury, biskupa i doktora Kościoła (15 lipca), rok II, Iz 38,1-6.21-22.7-8

W owych dniach Ezechiasz zachorował śmiertelnie. Prorok Izajasz, syn Amosa, przyszedł do niego i rzekł mu: «Tak mówi Pan: Rozporządź domem twoim, bo umrzesz – nie będziesz żył». Wtedy Ezechiasz odwrócił się do ściany i modlił się do Pana. A mówił tak: «Ach, Panie, pamiętaj o tym, proszę, że postępowałem wobec Ciebie wiernie i ze szczerym sercem, że czyniłem to, co jest dobre w Twoich oczach». I płakał Ezechiasz bardzo rzewnie. Wówczas Pan skierował do Izajasza słowo tej treści: «Idź i powiedz Ezechiaszowi: Tak mówi Pan, Bóg Dawida, twego praojca: Słyszałem twoją modlitwę, widziałem twoje łzy. Oto uzdrowię cię. Trzeciego dnia pójdziesz do domu Pańskiego. Oto dodam do dni twego życia piętnaście lat. Wybawię ciebie i to miasto z ręki króla asyryjskiego i roztoczę opiekę nad tym miastem». Powiedział też Izajasz: «Weźcie placek figowy i przyłóżcie do wrzodu, a król będzie zdrowy!» Ezechiasz zaś rzekł: «Jaki będzie znak tego, że wejdę do domu Pańskiego?» Odpowiedział Izajasz: «Ten ci będzie znak od Pana, że spełni On to, co powiedział: Oto ja cofnę cień wskazówki zegara o dziesięć stopni, po których słońce już zeszło na słonecznym zegarze Achaza». I cofnęło się słońce o dziesięć stopni, po których już zeszło.

 

Czasem wydaje się, że jest coś pewnego. Masz zaplanowany wyjazd, a tu deszcz. Masz gdzieś wyjść i z kimś się spotkać, nagle zachorowałeś...

Co Ciebie zaskakuje?

W dzisiejszym czytaniu król też jest „zaskoczony”, kiedy słyszy, że umrze. Jednak nie obraża się, nie narzeka, ale woła do Boga i zostaje wysłuchany.

Módl się z wiarą, a zadziwisz się tym, co się wydarzy po pierwszym zaskoczeniu.