Na przekór przeciwnościom

Wtorek, III Tydzień Wielkanocny, rok I, Mk 16,15-20

Jezus, ukazawszy się Jedenastu, powiedział do nich: «Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony. Te zaś znaki towarzyszyć będą tym, którzy uwierzą: w imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk, i jeśliby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą, a ci odzyskają zdrowie». Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, które jej towarzyszyły.

 

Pan Jezus udziela nam dziś wskazówek, jaki powinien być prawdziwy chrześcijanin i ten, który będzie mógł być Jego uczniem.

Chrystus obiecał nam, że dla każdego jest miejsce w niebie. Każdy, jeśli chce, może tam się znaleźć. 

Nasze ziemskie życie nie jest usłane różami – napotykamy na trudności i problemy w szkole lub wśród kolegów. Pan Jezus mówi nam dziś, abyśmy pomimo wszystkich przeciwności trwali i wierzyli w Niego.

Dziś niejednokrotnie ciężko jest nam przyznać się do wiary w Jezusa – boimy się, że koledzy nas wyśmieją, bo chodzimy do kościoła, służymy w czasie Mszy św. lub uczęszczamy na lekcje religii. Pan Jezus pyta dziś każdego z nas: czy zawsze masz odwagę przyznać się przed innymi do Mnie? czy głosisz innym moją naukę? czy okazujesz im miłość?