Pasterze pośpiesznie udali się do Betlejem i znaleźli Maryję, Józefa oraz leżące w żłobie Niemowlę. Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli, co im zostało objawione o tym dziecięciu. A wszyscy, którzy to słyszeli, zdumieli się tym, co im pasterze opowiedzieli. Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to zostało przedtem powiedziane. Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał Anioł, zanim się poczęło w łonie Matki.

 

Imię Jezus, najpiękniejsze z imion. Śpiewamy w jednej z piosenek religijnych: „Jezus, najwyższe Imię, nasz Zbawiciel, Książę Pokoju. Emmanuel, Bóg jest z nami, Odkupiciel, Słowo żywota”. Święte imię. Tylko w nim odnajdujemy zbawienie. W imię Jezusa wypędzane są złe duchy. To ono czyni cuda. W to imię będzie głoszone nawrócenie wszystkim narodom, w nim nadzieję pokładać będą. Imię Jezus gwarantuje spełnienie wszystkich próśb. Tylko Jezus jest gwarantem mocy, błogosławieństwa i zbawienia wiecznego.

Uwierzmy zatem słowom św. Pawła: „Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych – osiągniesz zbawienie” (Rz 10,9).