Niezwykłe znaki

Niedziela, Uroczystość Najświętszej Trójcy, rok B, Pwt 4,32-34.39-40

Mojżesz tak powiedział do ludu: "Zapytaj dawnych czasów, które były przed tobą, zaczynając od dnia, w którym Bóg stworzył człowieka na ziemi, zapytaj od jednego krańca niebios do drugiego, czy nastąpiło tak wielkie wydarzenie jak to lub czy słyszano o czymś podobnym? Czy słyszał jakiś naród głos Boży z ognia, jak ty słyszałeś, i pozostał żywy? Czy usiłował Bóg przyjść i wybrać sobie jeden naród spośród innych narodów przez doświadczenia, znaki, cuda i wojny, ręką mocną i wyciągniętym ramieniem, dziełami przerażającymi, jak to wszystko, co tobie uczynił Pan, Bóg twój, w Egipcie na twoich oczach? Poznaj dzisiaj i rozważ w swym sercu, że Pan jest Bogiem, a na niebie wysoko i na ziemi nisko nie ma innego. Strzeż Jego praw i nakazów, które ja dziś polecam tobie wypełniać; by dobrze ci się wiodło i twym synom po tobie; byś przedłużył swe dni na ziemi, którą na zawsze daje ci Pan, Bóg twój".

 

Niezwykłe znaki potężnego Boga nie są po to, by ukochany naród wystraszyć i zastraszyć, by posłusznie niczym pies na smyczy chodził, ale po to, by im pokazać miłość Jedynego. Znak bowiem pobudza serce do miłowania, do wdzięczności, i do działania wedle praw i nakazów Pańskich. Dla tego, kto kocha Boga, przykazania są błogosławionym kierunkowskazem.