Obraz miłości

Poniedziałek, Święto św. Wawrzyńca, diakona i męczennika (10 sierpnia), rok I, J 12,24-26

 

      Otrzymaliśmy dar życia nie tylko dla siebie, ale też dla innych. Życie nasze ma tylko wtedy  sens i nabiera wartości, kiedy przynosi konkretne owoce. To, co w życiu osiągniemy, winno służyć innym, aby mogli z tego skorzystać i również wydawać dobre owoce swojego życia.

     Owo ziarno, które nam zostało dane w dzisiejszym wydarzeniu ewangelicznym, jest wspaniałym obrazem Miłości. A Miłość właśnie polega na tym, aby dawać siebie, czyli obumierać, spalać się. Ziarno pszenicy, które wpadło w ziemię i nie obumarło, zostaje samo, tak samo dzieje się z człowiekiem,  który nie kocha, jest skazany na samotność.

      Przyjęcie postawy Miłości chroni nas przed osamotnieniem i brakiem sensu naszego życia. Kiedy kochamy, komuś się oddajemy w posłudze, poświęcamy siły i czas naszego życia. Nigdy nie jesteśmy sami, bo jest z nami Miłość – Bóg.