Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto miłuje swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec».

 

Jakiekolwiek ziarno, aby mogło przynieść plon, musi najpierw samo obumrzeć. Aby nasze życie przenosiło plon, musi stać się niczym owo ziarno. Czasem potrzeba z czegoś zrezygnować, coś stracić, aby następnie stokroć tyle otrzymać.

Aby życie było życiem, musi być dzielone, musi być obumieraniem w miłości w naśladowaniu Chrystusa Sługi.