Oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione

Piątek, Okres Bożego Narodzenia, rok II, Łk 4,14-22a

Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane: „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnych, abym obwoływał rok łaski od Pana”. Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. Począł więc mówić do nich: „Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli”. A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym wdzięku słowom, które płynęły z ust Jego.


        Niejednokrotnie doświadczam, że we mnie są utkwione oczy człowieka smutnego, zmęczonego, zrezygnowanego, oczy ludzi uciśnionych, czy wręcz prześladowanych. Świat patrzy na mnie, na Ciebie, na nas chrześcijan z nadzieją, ale też i krytycznie. Dlatego, że ma prawo spodziewać się po nas, że to my właśnie okażemy zainteresowanie, zrozumienie i serce....
          Prorocy, którzy wskazywali na Chrystusa, wskazują również na nas, że ich słowa spełnią się również przeze mnie i Ciebie.

Fot. sxc.hu