Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie! Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi! Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże.

 

 

       Owce między wilkami. Żniwo wielkie, robotników mało – możemy się zastanowić : kogo Pan Jezus ma na myśli?  Co to za rebusy?   Jezus wyjaśnia: idźcie i głoście „ Przybliżyło się do was królestwo Boże” . Możemy więc się domyślić, że owcami, robotnikami  mogą    być : kapłani,  o których  mamy się modlić, bo jest ich za mało w różnych częściach świata, mogą to być siostry zakonne dające świadectwo swojej wiary często poświęcając się dla potrzebujących; ale może przecież  to być także  każdy inny człowiek powołany do głoszenia o  królestwie Bożym, o działaniu Boga w jego życiu.

        Każdy, kto doświadcza Bożej obecności, powinien o tym świadczyć, mimo tego, że czasami może być to tak trudne, jak praca  żniwiarzy w czasie zbiorów. Chociaż  wcale nie muszą to być wielkie czyny i gesty, często  najbardziej przemawiają te najmniejsze. Czasami koledzy mogą na przykład namawiać, żeby w piątek podczas wycieczki klasowej zjeść hamburgera – wystarczy, że powiesz, że w piątek pościsz;  może ktoś Cię namawiać, żeby dokuczyć koleżance, a  ty kategorycznie odmówisz, przekonując, że to jest złe; może w pobliżu mieszka dziecko, które nie ma się czym bawić, a ty podzielisz się z nim swoimi zabawkami. Małe – wielkie świadectwo, przybliżanie Bożego królestwa.