Pochodzenie

Czwartek, 2 Niedziela Wielkanocna, czyli Miłosierdzia Bożego, rok I, J 3,31-36

Kto przyjął Jego świadectwo, wyraźnie potwierdził, że Bóg jest prawdomówny. Ten bowiem, kogo Bóg posłał, mówi słowa Boże: a z niezmierzonej obfitości udziela /mu/ Ducha. Ojciec miłuje Syna i wszystko oddał w Jego ręce. Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto zaś nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz grozi mu gniew Boży.

 

Kto z ziemi pochodzi, należy do ziemi i po ziemsku przemawia. Ziemskie ma poznanie, ziemskich rzeczy doznaje i po ziemsku umie myśleć. Nawet jak pragnie Boga, lub słyszy Jego Słowa, to zawsze jest ryzyko, że na ziemski sposób Go szuka i po ziemsku sobie wyobraża.

Bóg posłał Syna swego, aby zaświadczył o tym, co widział  i słyszał - tylko to świadectwo jest trudne do przyjęcia, bo nie jest ziemskie.

Bóg posłał Ducha do naszych serc, aby to, co się z Ducha narodziło, było duchowe, aby cielesny człowiek z ziemi miał szansę brać udział w życiu Boga samego.  Tylko obcowaniu z Bogiem twarzą w twarz oddaję się tak mało. A przecież zazdroszczę Jezusowi tych nocy, które spędzał na modlitwie. Miary czasu i serca, które widziało w tym sens i wypełnione było pragnieniem do tego stopnia, że robił to naturalnie – nie na ziemski, ale na niebieski sposób.

Naucz mnie Panie wierzyć Tobie, poświęcać ziemski czas na bycie z Tobą. Daj mi łaskę, abym umiał Ci uwierzyć. Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto zaś nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz grozi mu gniew Boży.

 

Zobacz >>Archiwum<< Radia Profeto - wszystkie audycje, które były emitowane na naszej antenie w jednym miejscu.