„Z kimże byście mogli Mnie porównać, tak, żeby Mi dorównał?” — mówi Święty. Podnieście oczy w górę i patrzcie: Kto stworzył te gwiazdy? Ten, który w szykach prowadzi ich wojsko, wszystkie je woła po imieniu. Spod takiej potęgi i olbrzymiej siły nikt się nie uchyli. Czemu mówisz, Jakubie, i ty, Izraelu, powtarzasz: „Zakryta jest moja droga przed Panem i prawo me przed Bogiem przeoczone”? Czy nie wiesz tego? Czyś nie słyszał? Pan to Bóg wieczny, Stwórca krańców ziemi. On się nie męczy ani nie nuży, Jego mądrość jest niezgłębiona. On dodaje mocy zmęczonemu i pomnaża siły omdlałego. Chłopcy się męczą i nużą, chwieją się słabnąc młodzieńcy; lecz ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, otrzymują skrzydła jak orły; biegną bez zmęczenia, bez znużenia idą.

 

Prorok Izajasz był zachwycony mocą i kreatywnością Boga, który każdej z gwiazd nadał „imię”, powołując ją do istnienia. Jaka musi być Jego wielkość, że w stworzeniu świata pozostawił po sobie tak niezatarty ślad!

Czy nie wiesz tego? Czyś nie słyszał? Pan to Bóg wieczny i to On jest Stworzycielem! To wyznanie wiary w Bożą obecność we wszechświecie jest zachwytem, który przemawia.

Te słowa zachęty to także przesłanie skierowane do tych, którzy odczuwają lęk czy przygnębienie, by złożyli swoją ufność w Bogu, a On sam będzie działał. Bóg dodaje mocy zmęczonemu i podtrzymuje go w jego wędrówce. Adwent to przygotowanie do przeżywania wolności, którą On sam nam przynosi i ofiaruje.