Przymierze gwarancją porządku...

Sobota, V Tydzień Wielkiego Postu, rok I, Ez 37,21-28

I już nie będą się kalać swymi bożkami i wstrętnymi kultami, i wszelkimi odstępstwami. Uwolnię ich od wszystkich ich wiarołomstw, którymi zgrzeszyli, oczyszczę ich i będą moim ludem, Ja zaś będę ich Bogiem. Sługa mój, Dawid, będzie królem nad nimi i wszyscy oni będą mieć jedynego Pasterza, i żyć będą według moich praw, i moje przykazania zachowywać będą i wypełniać. Będą mieszkali w kraju, który dałem słudze mojemu, Jakubowi, w którym mieszkali wasi przodkowie. Mieszkać w nim będą, oni i synowie, i wnuki ich na zawsze, a mój sługa, Dawid, będzie na zawsze ich władcą. I zawrę z nimi przymierze pokoju: będzie to wiekuiste przymierze z nimi. Założę ich i rozmnożę, a mój przybytek pośród nich umieszczę na stałe. Mieszkanie moje będzie pośród nich, a Ja będę ich Bogiem, oni zaś będą moim ludem. Ludy zaś pogańskie poznają, że Ja jestem Pan, który uświęca Izraela, gdy mój przybytek będzie wśród nich na zawsze.

 

 

      Czy wierzę w zawarte przez Pana Boga także ze mną przymierze pokoju?

    Czy potrafię znaleźć swoje właściwe miejsce w otaczającym świecie, które wbrew powszechnie przekazywanym informacjom o chaosie, zostało w niezwykle wyjątkowy, uporządkowany sposób przygotowane właśnie dla mnie, dla Ciebie, dla nas?

    Przymierze Boga z człowiekiem jest gwarancją ciągłego doświadczania Bożego miłosierdzia i współczucia. Bóg cierpliwie mówi do każdego z nas  o możliwości uwolnienia i oczyszczenia... Chciejmy usłyszeć te słowa! Chciejmy zrobić następny krok i w najbliższych dniach, bezpośrednio poprzedzających nadchodzące Święta Wielkiej Nocy, przy kratkach konfesjonału  udowodnić, że pragniemy żyć według Jego praw i zachowywać Jego przykazania.

      Niech uporządkowanie naszych serc stanie się jednoczesnym zezwoleniem na chęć odnowy!


Inne komentarze Radka