Jezus ukazawszy się Jedenastu powiedział do nich: «Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony. Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: W imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk i jeśliby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą i ci odzyskają zdrowie». Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, które jej towarzyszyły.

 

Chrześcijaństwo z natury rzeczy jest życiem, które opiera się na Słowie – tym Wcielonym, Jezusie Chrystusie. Konsekwencją tego jest słowo, które mamy głosić, do którego głoszenia wzywa nas Jezus. By móc to czynić, trzeba codziennie zanurzać się w Słowie, które zawarte jest w Bożym Objawieniu, by wiedzieć, co głosić, ale także trzeba codziennie zanurzać się w Obecność Tego, który JEST. To ona doda nam odwagi i pewności w głoszeniu Dobrej Nowiny o zbawieniu w Jezusie Chrystusie.