Sens istnienia

Czwartek, XXII Tydzień Zwykły, rok I, Kol 1,9-14

Bracia: Od dnia, w którym usłyszeliśmy o was, nie przestajemy za was się modlić i prosić Boga, abyście doszli do pełnego poznania Jego woli, w całej mądrości i duchowym zrozumieniu, abyście już postępowali w sposób godny Pana, w pełni Mu się podobając, wydając owoce wszelkich dobrych czynów i rosnąc przez głębsze poznanie Boga. Niech moc Jego chwały w pełni was umacnia do okazywania wszelkiego rodzaju cierpliwości i stałości. Z radością dziękujcie Ojcu, który was uzdolnił do uczestnictwa w dziale świętych w światłości. On uwolnił nas spod władzy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna, w którym mamy odkupienie, odpuszczenie grzechów.

 

Święty Paweł odkrył sens istnienia dopiero, gdy zrozumiał w pełni wolę Bożą. Przed nawróceniem miotał się wśród różnych, czasem bardzo gorliwych, ale nietrafionych pomysłów na życie. W liście do Kolosan przyznaje, że intencją jego modlitw jest prośba, aby współwierzący starali się na rożne sposoby zbliżyć do Boga, a przez to też poznać bogactwo własnej duszy. Jednocześnie wierzy, że Bóg dał nam takie łaski, dzięki którym będziemy zdolni widzieć i słyszeć głos z Nieba.