Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy się ocknęli, ujrzeli Jego chwałę i obydwóch mężów, stojących przy Nim. Gdy oni odchodzili od Niego, Piotr rzekł do Jezusa: "Mistrzu, dobrze, że tu jesteśmy. Postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza". Nie wiedział bowiem, co mówi. Gdy jeszcze to mówił, zjawił się obłok i osłonił ich; zlękli się, gdy tamci weszli w obłok. A z obłoku odezwał się głos: "To jest mój Syn wybrany, Jego słuchajcie". W chwili, gdy odezwał się ten głos, Jezus znalazł się sam. A oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie oznajmiali o tym, co widzieli.

 

Ojciec patrzy na Syna. Jest szczęśliwy tym oglądaniem. Stworzył nas, żeby pochwalić się ich wzajemną miłością. Zaglądnijmy na górę Tabor, gdzie mówi: „To jest mój syn umiłowany!”. Każdy z nas jest stworzony na wzór tego umiłowanego Syna. Jesteśmy echem Boga! Tym bardziej jesteśmy sobą, gdy jesteśmy do Niego podobni. Tylko w bliskości Boga jest nasze SPEŁNIENIE.