Po wyjściu Judasza z wieczernika Jezus powiedział: «Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, że jesteście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali».

 

O czym można myśleć na kilkanaście godzin przed śmiercią? Pewnie o niezałatwionych sprawach, o zaległościach, o tych, których się zostawia, o tym, czy sobie poradzą… itd. O czym myśli Jezus? Wszystko już zaplanowane. Judasz zdradził. Faryzeusze z arcykapłanami i starszymi już powzięli decyzję, żeby Go zgładzić. Tyle nienawiści wobec Niego, a On i tak swoje… mówi o miłości. Zbiera uczniów, tych najbliższych i przekazuje im przykazanie miłości. Nie chce, żeby po tym, co się wydarzy, myśleli o zemście, ale odpowiedzieli miłością. Tylko miłość zwycięża świat. Po tym można poznać uczniów Jezusa. Że mimo ludzkiej nienawiści, oni i tak swoje; i tak kochają – jak Jezus. 

ks. Grzegorz