Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto miłuje swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec».

 

Może i nam w życiu towarzyszą lęki przed utratą czegokolwiek – czasu, pieniędzy, zdrowia… Boimy się coś stracić dla drugiego człowieka. Jezus w obrazie ziarna ukazuje nam głęboki sens ludzkiego obumierania dla innych. Ziarno, które wpadłszy w ziemię nie obumrze, nie przyniesie plonu. Pozostanie samo. Kiedy zaś obumrze, ma szansę przynieść plon, bardzo różny.

Nie bójmy się poświęcenia dla innych. Nie bójmy się czegoś stracić, bo dla Jezusa i drugiego człowieka warto. Wówczas przyniesie to obfity plon.