W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, rzekł: «Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa. Ja Ciebie otoczyłem chwałą na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które Mi dałeś do wykonania. A teraz Ty, Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie wpierw, zanim świat powstał. Objawiłem imię Twoje ludziom, których Mi dałeś ze świata. Twoimi byli i Ty Mi ich dałeś, a oni zachowali słowo Twoje. Teraz poznali, że wszystko, cokolwiek Mi dałeś, pochodzi od Ciebie. Słowa bowiem, które Mi powierzyłeś, im przekazałem, a oni je przyjęli i prawdziwie poznali, że od Ciebie wyszedłem, oraz uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś. Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoimi. Wszystko bowiem moje jest Twoje, a Twoje jest moje, i w nich zostałem otoczony chwałą. Już nie jestem na świecie, ale oni są jeszcze na świecie, a Ja idę do Ciebie».

 

Życie wieczne to fakt. Niestety, zapominamy o tym, żyjąc na tym świecie. Jakby tylko on istniał i nic poza tym. A przecież życie wieczne jest celem życia chrześcijańskiego i największym szczęściem człowieka, a świętość jest mistrzowską drogą do jego osiągnięcia. 

Jezus w tzw. modlitwie arcykapłańskiej modli się miedzy innymi o jedność uczniów i całego Kościoła. W mowie tej wyróżnia się zgodnie trzy zasadnicze części: modlitwę Chrystusa za siebie samego (kiedy Bóg wyniesie Chrystusa ponad wszystkie stworzenia, to przyczyni się do uznania Jezusa za Syna Bożego i do uwielbienia Boga Ojca), modlitwę Chrystusa za Apostołów (wyboru Apostołów dokonał sam Ojciec) oraz modlitwę Chrystusa za Kościół.

Życie wieczne, które Jezus daje ludziom, polega w swej istocie na poznaniu Jedynego Boga, prawdziwego Bożego, wysłannika Jezusa Chrystusa. Św. Jan podkreśla, że życie wieczne to żywa wiara, czyli zjednoczenie z Chrystusem przez wiarę i miłość.

Życie wieczne nie rozpocznie się kiedyś. Życie wieczne już się dla nas rozpoczęło, tu i teraz. Chrzest św. usposobił i otworzył nas na zasługiwanie na życie wieczne. Nie zmarnujmy tego czasu.