Wyjaśnienie

Piątek, XVI Tydzień Zwykły, rok I, Mt 13,18-23

Jezus powiedział do swoich uczniów: Posłuchajcie, co znaczy przypowieść o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na miejsce skaliste oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia, lecz jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane w końcu na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny.


    Mistrz pragnie trafić do serca każdego słuchacza, nie szczędzi więc czasu, aby wyjaśniać, pouczać.
Wyjaśnienie dzisiejsze trzeba nam czytać bardzo osobiście. Pytajmy siebie o rodzaj gleby i jakość ziarna, jakim my jesteśmy. Jaka jest kondycja naszego serca? Naszej wrażliwości na Słowo Boże?
    Ileż to razy zasiane ziarno Słowa szybko porwane jest przez Złego. Szybko umyka dobro, jakie Jezus zaszczepić chce w naszym wnętrzu!
    Bywa, że słucham, że jest radość, jest natychmiastowe przyjęcie Słów Jezusa, ale trwa to krótko. Jest niestałość woli, brak konsekwencji. Byle ucisk, byle prześladowanie, byle mała przeciwność i zaraz upadek, odwrót od tego, co zachwyciło, uradowało itd.
    Często bardzo zdarza się, że troski doczesne, że jakaś ułuda przesłoni nam blask Słowa! Szybkie złamanie, szybka rezygnacja. To, co zewnętrzne zagłusza to, co duchowe i Boże.
    Nazwijmy te wszystkie niebezpieczeństwa po imieniu. Pomyślmy, jak wyglądają one współcześnie w naszym XXI wieku. Jaka dziś ziemia skalista? Jak dziś wyglądają ciernie? Które konkretnie zagłuszają Twoje serce? Dlaczego pada ziarno na drogę Twego serca? Albo na skałę, jaką jest Twe serce?
    Od odpowiedzi na te pytania zależy owocność Bożego zasiewu! A ON sieje wciąż i nieustannie. Naucza, chce trafić do serca, chce, byśmy wydali plon jak najobfitszy!
    Uczyń Panie glebę naszych serc przynoszącą owoc stokrotny!

Fot. sxc.hu