Z miłości

Środa, II Tydzień Wielkiego Postu, rok I, Mt 20,17-28

Wtedy podeszła do Niego matka synów Zebedeusza ze swoimi synami i oddając Mu pokłon, o coś Go prosiła. On ją zapytał: Czego pragniesz? Rzekła Mu: Powiedz, żeby ci dwaj moi synowie zasiedli w Twoim królestwie jeden po prawej, a drugi po lewej Twej stronie. Odpowiadając Jezus rzekł: Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić? Odpowiedzieli Mu: Możemy. On rzekł do nich: Kielich mój pić będziecie. Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej i lewej, ale [dostanie się ono] tym, dla których mój Ojciec je przygotował. Gdy dziesięciu [pozostałych] to usłyszało, oburzyli się na tych dwóch braci. A Jezus przywołał ich do siebie i rzekł: Wiecie, że władcy narodów uciskają je, a wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak będzie u was. Lecz kto by między wami chciał stać się wielkim, niech będzie waszym sługą. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem waszym, na wzór Syna Człowieczego, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu.

 

Nie jest łatwo iść za Jezusem, kiedy się wie, iż będzie się musiało cierpieć. Trzeba iść do Jerozolimy nie tylko po to, by patrzeć, ale być żywym uczestnikiem Jego cierpienia i śmierci.

Radość Królestwa Niebieskiego jest nagrodą za trud i ofiary ponoszone w ziemskim życiu. Apostołowie do końca nie zadawali sobie z tego sprawy. Nam Wielki Post chce to ułatwić. Iść za Jezusem oznacza ofiarowanie Jemu tego, co mamy najcenniejszego, daru naszego życia. Sam mówi, że przyszedł służyć innym.

A co ja robię? Jestem gotów ofiarować Panu całe moje życie? Nawet najmniejsza ofiara ma sens, jeśli wypływa z miłości.

 

Zobacz >>Archiwum<< Radia Profeto - wszystkie audycje, które były emitowane na naszej antenie w jednym miejscu.