Zachwyt

Poniedziałek, III Tydzień Adwentu, rok II, Lb 24,2-7.15-17a

Jakubie, jakże piękne są twoje namioty, mieszkania twoje, Izraelu! Jak szerokie doliny potoków, jak ogrody nad brzegiem strumieni lub jak aloes, który Pan sadził, i jak cedry nad wodami. Płynie woda z jego wiader, a zasiew jego ma wilgoć obfitą; król jego wiele mocniejszy niż Agag, królestwo jego w górę wyniesione. I wygłosił swoje pouczenie, mówiąc: Wyrocznia Balaama, syna Beora; wyrocznia męża, który wzrok ma przenikliwy; wyrocznia tego, który słyszy słowa Boże, który ogląda widzenie Wszechmocnego, a w wiedzy Najwyższego ma udział, który pada, a oczy mu się otwierają. Widzę go, lecz jeszcze nie teraz, dostrzegam go, ale nie z bliska: wschodzi Gwiazda z Jakuba, a z Izraela podnosi się berło.

Gdybyśmy i my mogli tak spojrzeć na Kościół jak Balaam na Izraela, to jestem przekonany, że ogarnąłby nas identyczny zachwyt! Może warto wyjść dzisiaj na jakąś górę, z której będziemy widzieć więcej niż tylko to, co przed naszymi oczami w tym momencie!