Zaproszenie

Środa, II Tydzień Adwentu, rok I, Mt 11,28-30

Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie.

         A Jezus zachęca nas: „Weźcie moje jarzmo na siebie”. Ale czy nie jest tak, że aby nałożyć na siebie jedno jarzmo, trzeba najpierw zrzucić z siebie to, które nosimy. Jeżeli chcemy wziąć na siebie Jezusowe jarzmo, trzeba nam zrzucić z siebie jarzmo, które sami, bądź inni nam nałożyli. Ale czy my jeszcze chcemy pozbyć się swego jarzma, swego ciężaru? Może przyzwyczailiśmy się do niego aż tak, że już nam z nim wygodnie, że już wręcz nie wyobrażamy sobie życia bez niego? Aby pozbyć się swego jarzma, aby wziąć Jezusowe jarzmo i ciężar potrzeba nam zapytać się o jedno, czy ja ufam Jezusowi? Czy uznaję Go za godnego wiary, Jego słowa za wiarygodne? Tylko wtedy, gdy zaufam Jego Osobie, Jego słowu, Jego miłości będę mógł wziąć Jego ciężar i nałożyć Jego jarzmo po to, by pozbyć się własnego, po to, by poczuć ukojenie w duszy. Chyba warto zrobić taką wymianę, ale czy ja jej jeszcze chcę?

Fot. sxc.hu