Przynoszono do Jezusa dzieci, aby położył na nie ręce i pomodlił się za nie; a uczniowie szorstko zabraniali im tego. Lecz Jezus rzekł: «Dopuśćcie dzieci i nie przeszkadzajcie im przyjść do Mnie; do takich bowiem należy królestwo niebieskie». Położył na nie ręce i poszedł stamtąd.

 

Znamienne słowa Jezusa: „Dopuście dzieci i nie przeszkadzajcie im przyjść do Mnie; do takich bowiem należy królestwo niebieskie”. My sami powinniśmy być jak dzieci: ufnym sercem iść Jego śladami, tak jak idziemy, pielgrzymując licznymi dróżkami, drogami, alejami, szosami, lasami, polami – do naszej Jasnogórskiej Pani, by u Jej stóp wyrazić naszą miłość do Jej Syna Jezusa. To nic, że upał, to nic, że chce się pić, to nic, że bolą stopy.

Przed tronem Królowej Polski, Królowej naszych serc składamy dar miłości do Jej Syna Jezusa.