Wtedy rzekł do swych uczniów: żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego! Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy! Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie!


     Wielkie żniwo. Jezus patrzył pełen miłosierdzia na tych, którzy byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza. Widząc ten uciemiężony tłum, zagubiony w jego kroczeniu przez życie, mówi słowa o wielkim żniwie. Czymże ono jest?

      To czas mesjański, tzn. czas wypełniania się wszystkich obietnic Bożych. To wypełnienie dokonuje się w osobie Jezusa Chrystusa. Wielkie żniwo, to czas gotowości przyjmowania Bożego orędzia o Jego woli napełniania wszelkim dobrem życia każdej osoby, chcącej je przyjąć, pragnącej otworzyć się na przyjęcie jedynego i prawdziwego Wybawiciela – Jezusa Pana. W Nim bowiem spełniają się Izajaszowe słowa: „Rychło okaże ci On łaskę na głos twojej prośby. Ledwie usłyszy, odpowie ci.”(30, 20)

       Prośmy więc Ducha Świętego o dar takiej wiary, byśmy stawali się Bożym żniwem, by Pan mógł zbierać w naszych sercach radosne żniwo.


Przeczytaj, co jeszcze napisał ks. Zdzisław