Gdy Jezus przybył na drugi brzeg do kraju Gadareńczyków, wyszli Mu naprzeciw z grobowców dwaj opętani, tak bardzo niebezpieczni, że nikt nie mógł przejść tamtą drogą. Zaczęli krzyczeć: «Czego chcesz od nas, Jezusie, Synu Boży? Przyszedłeś tu przed czasem dręczyć nas?». A opodal nich pasła się duża trzoda świń. Złe duchy zaczęły Go prosić: «Jeżeli nas wyrzucasz, to poślij nas w tę trzodę świń». Rzekł do nich: «Idźcie!». Wyszły więc i weszły w świnie. I naraz cała trzoda ruszyła pędem po urwistym zboczu do jeziora i zginęła w wodach. Pasterze zaś uciekli i przyszedłszy do miasta, rozpowiedzieli wszystko, a także zdarzenie z opętanymi. Wtedy całe miasto wyszło na spotkanie Jezusa; a gdy Go ujrzeli, prosili, żeby opuścił ich granice.

 

Jezus dokonuje wśród pogan niezwykłych znaków. Kraina Gadareńczyków leżała na południowo-wschodnim brzegu jeziora Genezaret i wśród Żydów uważana była za pogańską, skoro hodowano w niej świnie, zwierzęta uważane przez nich za nieczyste. 

Cud uzdrowienia dwóch opętanych, którego dokonał Jezus, był pierwszym znakiem uczynionym w ziemi pogan. To wydarzenie ilustruje moc i potęgę Boga, jak również siłę słowa Bożego. Jezusowi są posłuszne nie tylko siły natury, ale także złe duchy. Dwaj opętani mieszkali w grobach, a więc, zgodnie z przekonaniami Żydów, w królestwie śmierci i demonów. Ludzie, którzy tam mieszkali ściągali na siebie rytualną nieczystość. Dwaj opętani przybliżyli się do Jezusa i od razu poznali, kim On jest. Złe duchy wiedziały, że w obliczu Boga nie mają najmniejszych szans, więc od razu prosiły Go o możliwość ucieczki. 

Chrystus objawił się więc jako zwycięzca mocy zła i panowania Szatana. Cuda Jezusa są znakami Jego panowania. Prośmy Jezusa, aby On zakrólował w naszych sercach. Nie bójmy się Jezusa, jak przerażeni Gadareńczycy.