Wtedy rzekł do swych uczniów: żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego! Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy! Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie!

 

        Wiele wskazówek i porad przekazuje Jezus swoim uczniom w czasie ich wspólnej – powiedzielibyśmy współczesnym językiem – posługi duszpasterskiej. To dla apostołów także swoisty sprawdzian ich wiedzy i umiejętności, którą zdobywają pod czujnym okiem Mistrza. A do tego jeszcze ta niezwykła władza nad duchami nieczystymi, aby  je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości… Rzeczywiście można teraz poczuć się kimś naprawdę ważnym… 

      Tymczasem Jezus cały ten ważny „instruktaż apostolski” kończy jednoznacznym stwierdzeniem: Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie! I ważne są obie części tej wypowiedzi. Bo można np. dawać wiele innym, ale z myślą, że to ode mnie. I można też nie dzielić się z innymi, by nie bać się stracić tego, co wydaje się tylko moje…. 

       Tak wiele otrzymałem od Boga za darmo – a jak dużo daję innym (bez)interesownie?

 

Inne komentarze ks. Roberta